Bezsenność (insomnia) i kortykosteroidy
Ilu z Was cierpi na bezsenność i nadmierną senność dzienną (NSD).
Bezsenność jest częstym działaniem niepożądanym u pacjentów leczonych steroidami (anabolicznymi i kortykosteroidami).
Jeśli to tylko bezsenność, to dobrze, ponieważ oto niektóre z pozostałych działań niepożądanych kortykosteroidów:
-Ból mięśni
-Zaczerwienienie skóry, wysypka
-Spowolnione gojenie ran
-Zmiany nastroju
-Zmiana poziomu cukru
-Osłabienie mięśni
-Osłabienie odporności
-Wrzód żołądka
-Depresja i lęk :O :O :O
Co tak naprawdę się dzieje?
-Typowe objawy zaburzeń pracy nadnercza (glandula suprarenalis) bezpośrednio wpływają na wymienione wyżej objawy. Są to właśnie te same objawy, które wskazują na brak równowagi w wydzielaniu hormonów i podwyższony poziom kortyzolu.
-Długotrwałe przyjmowanie kortykosteroidów zaburza pracę nadnercza, które dochodzi do stanu wyczerpania, a równowaga zostaje utracona.
Zanim opiszemy jego hormony i wpływ steroidów, wyobraźcie sobie, że przyjmowanie tych leków jest jak usunięcie z samochodu wszystkich filtrów, blokad i ograniczników oraz zwiększenie gazu i osiągów do maksimum. Jak długo silnik wytrzyma takie tempo?
-Także u zdrowych osób coraz częściej występuje zespół zmęczenia nadnerczy.
Dochodzi do tego z powodu stresu, szybkiego tempa życia, zaburzeń biorytmu i nasilonego „stanu gotowości”.
Zaczynajmy...
Hormony kory nadnerczy określamy wspólną nazwą kortykosteroidy, które ze względu na właściwości biologiczne dzielą się na trzy grupy (glikokortykosteroidy, mineralokortykosteroidy, steroidy płciowe).
GLIKOKORTYKOSTEROIDY - najważniejszy i występujący w największej ilości jest kortyzol (hydrokortyzon), który wpływa na metabolizm węglowodanów (glukozy), białek i tłuszczów. Jego wydzielanie nasila się w sytuacjach stresowych.
MINERALOKORTYKOSTEROIDY - aldosteron, który kontroluje gospodarkę wodno-solną.
STEROIDY PŁCIOWE - androgeny, estrogeny i progesteron, które są wydzielane w małych ilościach, a w największej części wytwarzane w gruczołach płciowych.
Podwyższony poziom kortyzolu utrzymujący się przez dłuższy czas wyczerpuje nadnercza. Ponieważ nie są one już w stanie wytwarzać takiej ilości hormonów, która odpowiadałaby temu, „ile stresu codziennie im serwujemy”, dochodzi do zaburzeń metabolizmu węglowodanów, tłuszczów, białek i elektrolitów, a także do zmian w tkance samego gruczołu lub jego powiększenia (hiperplazji).
Najczęstsze skutki działania kortyzolu na metabolizm:
- w przeciwieństwie do insuliny hamuje wykorzystanie glukozy w komórkach, co prowadzi do zwiększenia stężenia glukozy we krwi (hiperglikemii)
- nasila się wytwarzanie glukozy z aminokwasów w wątrobie (glukoneogeneza)
- zmniejsza się produkcja (biosynteza) białek w komórkach, zwłaszcza w mięśniach, kościach i narządach limfatycznych
- pobudzany jest rozkład białek w mięśniach i kościach, co prowadzi do utraty masy mięśniowej i przyspiesza rozwój osteoporozy; poziom białek w tkankach zmniejsza się, a we krwi i wątrobie wzrasta.
Ponieważ białka zbudowane są z aminokwasów, wątroba wykorzystuje ich zwiększony napływ do wytwarzania glukozy. Wskutek zwiększonej utraty białek dochodzi do spadku siły mięśniowej i osłabienia mięśni.
Osteoporoza jest wynikiem zwiększonej resorpcji kości, zmniejszonej aktywności komórek budujących kość (osteoblastów) oraz zmniejszenia zapasów wapnia. Zwiększa się wydalanie wapnia z moczem, przez co mogą powstawać również kamienie nerkowe.
- przyspiesza się mobilizacja kwasów tłuszczowych z podskórnej tkanki tłuszczowej, co prowadzi do zwiększenia stężenia wolnych kwasów tłuszczowych we krwi oraz nagromadzenia tkanki tłuszczowej na tułowiu i szyi, a także wokół otrzewnej i narządów wewnętrznych (otyłość centralna lub brzuszna).
Źródła: https://www.vasezdravlje.com/bolesti-i-stanja/kortizol-u-podlozi-metabolickog-poremecaja
Bezsenność i zła jakość snu
Niemożność spania lub głębokiego snu jest częstym objawem przewlekłej choroby zapalnej i może nasilać się w okresach immunopatologii. Spokojny sen może pomóc pacjentowi radzić sobie z innymi objawami. Nie cały regenerujący sen musi przypadać na noc. W rzeczywistości, jeśli pacjent ma taką możliwość, sen w ciągu dnia może dostarczyć mu wystarczająco dużo energii do wykonania wszystkich obowiązków na dany dzień.
Radzenie sobie z bezsennością
Utrzymujcie stały rytm dnia – ustalcie regularny plan dnia, wstawajcie i kładźcie się spać o tych samych porach.
Zdrzemnijcie się wczesnym popołudniem – jeśli sen nocny jest krótki, zdrzemnijcie się po południu, kiedy naturalnie występuje okres zwiększonej senności. Drzemka nie jest powodem do wstydu.
Stosujcie techniki relaksacyjne – poświęćcie od 30 do 60 minut na techniki relaksacyjne, które mogą być pomocne nawet wtedy, gdy nie śpicie.
Całkowicie zaciemnijcie sypialnię – nie używajcie lampek nocnych i zadbajcie o to, aby przez okna sypialni nie przedostawało się żadne światło.
Usuńcie telewizor z sypialni i unikajcie światła po określonej godzinie – według niedawnego badania ekspozycja na światło elektryczne między zmierzchem a porą snu silnie obniża poziom melatoniny i może wpływać na procesy fizjologiczne regulowane przez sygnalizację melatoninową, takie jak senność, termoregulacja, ciśnienie krwi i homeostaza glukozy. 1)
Leki nasenne
Główny artykuł: Leki nasenne
Pacjenci rozważający protokół Marshalla (MP) mogą już przyjmować leki pomagające im poprawić sen. Żaden lek nasenny nie jest wyraźnie przeciwwskazany w ramach protokołu Marshalla. Leki te należy traktować jako tymczasowe środki wspomagające o działaniu paliatywnym i stosować je rozsądnie, tylko w razie potrzeby.
Podobnie jak wiele innych leków, leki nasenne mogą działać immunomodulująco, niekiedy w sposób, którego jeszcze w pełni nie rozumiemy. Chociaż ostatecznym celem osoby stosującej leki nasenne jest zaprzestanie ich przyjmowania, niezbędny jest regularny sen o co najmniej minimalnej jakości. W takim zakresie, w jakim leki nasenne mogą pomóc pacjentom stosującym MP w uzyskaniu lepszego snu, nie są one przeciwwskazane.
Źródło: https://mpkb.org/home/symptoms/neurological/sleep