Symptomen van oogsarcoïdose

Het komt zeer vaak voor dat sarcoïdose de ogen aantast. Tussen 25% en 80% van de patiënten met sarcoïdose krijgt op enig moment symptomen die de ogen betreffen.

Afhankelijk van waar in het oog de ontsteking optreedt, kunnen de volgende symptomen ontstaan:

-Droge ogen

-Jeukende, brandende ogen

-Rode en soms pijnlijke ogen

-Wazig zien

Zwarte vlekjes of draadjes zien

-Lichtgevoeligheid

-Verminderd kleurenzien

-Mensen met sarcoïdose kunnen ook kleine, lichtgele knobbeltjes op het oog hebben.

Oorzaken

Sarcoïdose is een ziekte die veel organen in het lichaam kan aantasten, maar vooral de longen. De aandoening komt meestal voor bij volwassenen tussen 20 en 40 jaar.

Sommige mensen ontwikkelen uveïtis als complicatie van sarcoïdose. Uveïtis is een ontsteking van de uvea, het vaatrijke vlies in het oog. De uvea bevindt zich in het midden van het oog, tussen het harde oogvlies en het netvlies.

Bij uveïtis stromen witte bloedcellen naar de voorkant van het oog en maken het oog erg kleverig. Hierdoor kunnen inwendige structuren, zoals de iris en de lens, aan elkaar gaan kleven. Dit kan leiden tot een verhoogde oogdruk.

Patiënten kunnen klagen over oogpijn, roodheid en lichte tot extreme gevoeligheid voor licht. Hoewel het zelden voorkomt, kan onbehandelde uveïtis tot blindheid leiden.

Diagnose

De oogarts onderzoekt de voorkant van uw oog met een verlichte microscoop. Uw pupillen worden met druppels verwijd, zodat de achterkant van de ogen kan worden bekeken. De arts zoekt naar eventuele tekenen van ontsteking.

Omdat droge ogen vaak voorkomen bij sarcoïdose, worden de traanklieren die tranen produceren beoordeeld met de Schirmertest. De Schirmertest gebruikt absorberend papier om het vocht (tranen) te meten dat door de traanklier in het onderste ooglid wordt geproduceerd.

Behandeling

De behandeling van oogsarcoïdose hangt af van het aangetaste deel van het oog. Uw oogarts kan het volgende voorschrijven:

-Ontstekingsremmende oogdruppels om de ontsteking te verminderen

-Pupilverwijdende druppels om te voorkomen dat de iris aan de lens vastkleeft

-Kunsttranen om het uitdrogen van de traanklieren te behandelen

-Behandeling met corticosteroïden (tabletten die via de mond worden ingenomen) kan doeltreffend zijn in hardnekkige gevallen

Omgaan met de aandoening

Omdat oogproblemen vaak voorkomen bij sarcoïdose, is het belangrijk ze vroeg op te sporen. Goede controle en behandeling kunnen blijvende schade vertragen of voorkomen. Patiënten met sarcoïdose zouden minstens eenmaal per jaar een oogarts moeten bezoeken om op complicaties te laten controleren.

Als bij u sarcoïdose is vastgesteld, plan dan gedurende de eerste jaren na de diagnose jaarlijks een uitgebreid oogonderzoek bij een optometrist of oogarts.

Bron: https://www.verywellhealth.com/sarcoidosis-effects-3422010

Symptomen van oogsarcoïdose

Het komt zeer vaak voor dat sarcoïdose de ogen aantast. Tussen 25% en 80% van de patiënten met sarcoïdose krijgt op enig moment symptomen die de ogen betreffen.

Afhankelijk van waar in het oog de ontsteking optreedt, kunnen de volgende symptomen ontstaan:

-Droge ogen

-Jeukende, brandende ogen

-Rode en soms pijnlijke ogen

-Wazig zien

Zwarte vlekjes of draadjes zien

-Lichtgevoeligheid

-Verminderd kleurenzien

-Mensen met sarcoïdose kunnen ook kleine, lichtgele knobbeltjes op het oog hebben.

Oorzaken

Sarcoïdose is een ziekte die veel organen in het lichaam kan aantasten, maar vooral de longen. De aandoening komt meestal voor bij volwassenen tussen 20 en 40 jaar.

Sommige mensen ontwikkelen uveïtis als complicatie van sarcoïdose. Uveïtis is een ontsteking van de uvea, het vaatrijke vlies in het oog. De uvea bevindt zich in het midden van het oog, tussen het harde oogvlies en het netvlies.

Bij uveïtis stromen witte bloedcellen naar de voorkant van het oog en maken het oog erg kleverig. Hierdoor kunnen inwendige structuren, zoals de iris en de lens, aan elkaar gaan kleven. Dit kan leiden tot een verhoogde oogdruk.

Patiënten kunnen klagen over oogpijn, roodheid en lichte tot extreme gevoeligheid voor licht. Hoewel het zelden voorkomt, kan onbehandelde uveïtis tot blindheid leiden.

Diagnose

De oogarts onderzoekt de voorkant van uw oog met een verlichte microscoop. Uw pupillen worden met druppels verwijd, zodat de achterkant van de ogen kan worden bekeken. De arts zoekt naar eventuele tekenen van ontsteking.

Omdat droge ogen vaak voorkomen bij sarcoïdose, worden de traanklieren die tranen produceren beoordeeld met de Schirmertest. De Schirmertest gebruikt absorberend papier om het vocht (tranen) te meten dat door de traanklier in het onderste ooglid wordt geproduceerd.

Behandeling

De behandeling van oogsarcoïdose hangt af van het aangetaste deel van het oog. Uw oogarts kan het volgende voorschrijven:

-Ontstekingsremmende oogdruppels om de ontsteking te verminderen

-Pupilverwijdende druppels om te voorkomen dat de iris aan de lens vastkleeft

-Kunsttranen om het uitdrogen van de traanklieren te behandelen

-Behandeling met corticosteroïden (tabletten die via de mond worden ingenomen) kan doeltreffend zijn in hardnekkige gevallen

Omgaan met de aandoening

Omdat oogproblemen vaak voorkomen bij sarcoïdose, is het belangrijk ze vroeg op te sporen. Goede controle en behandeling kunnen blijvende schade vertragen of voorkomen. Patiënten met sarcoïdose zouden minstens eenmaal per jaar een oogarts moeten bezoeken om op complicaties te laten controleren.

Als bij u sarcoïdose is vastgesteld, plan dan gedurende de eerste jaren na de diagnose jaarlijks een uitgebreid oogonderzoek bij een optometrist of oogarts.

Bron: https://www.verywellhealth.com/sarcoidosis-effects-3422010