Jakie są objawy sarkoidozy płucnej?

 

Wiele osób z sarkoidozą nie ma objawów. Prawdopodobnie nie wiedzą, że chorują. Choroba może zajmować wiele narządów, powodując różne objawy. Sarkoidoza płucna może zmniejszać ilość powietrza, którą płuca mogą pomieścić, i powodować ich sztywność.

Objawy mogą się nieco różnić u poszczególnych osób. Mogą obejmować:

- Duszność, która często nasila się podczas aktywności;

- Suchy kaszel, który nie ustępuje;

- Ból w klatce piersiowej;

- Trudności w oddychaniu;

 

Sarkoidoza może również wywoływać objawy niezwiązane bezpośrednio z płucami, takie jak:

- Skrajne zmęczenie (wyczerpanie);

- Gorączka;

- Zapalenie oczu oraz ból, pieczenie, niewyraźne widzenie i nadwrażliwość na światło;

- Nocne poty;

- Bóle stawów i kości;

- Wysypka, guzki i zmiany zabarwienia skóry na twarzy, ramionach lub podudziach;

- Powiększone węzły chłonne;

- Utrata masy ciała.

 

Wiele z tych objawów może być spowodowanych innymi problemami zdrowotnymi. 



Jak rozpoznaje się sarkoidozę płucną?

 

Badania czynnościowe płuc.  

Są to badania pomagające zmierzyć zdolność płuc do wprowadzania i wydalania powietrza. Często wykonuje się je za pomocą specjalnych urządzeń, do których pacjent oddycha.

 

Badania krwi.  

Mogą służyć do sprawdzenia ilości dwutlenku węgla i tlenu we krwi, oceny czynności wątroby i nerek oraz poszukiwania zakażeń i innych chorób.

 

Bronchoskopia.  

Długą, cienką i giętką rurkę (bronchoskop) ze źródłem światła na końcu wprowadza się przez gardło do płuc. Umożliwia to pracownikowi ochrony zdrowia obejrzenie oskrzeli, głównych dróg oddechowych płuc. Pomaga w ocenie i rozpoznawaniu problemów płucnych. Przez rurkę można pobierać próbki tkanki płucnej (biopsje) i wykonywać płukanie płuc (laważ), które usuwa z nich komórki.

Oprócz zebrania pełnego wywiadu medycznego i badania fizykalnego można przeprowadzić takie badania jak:

 

RTG klatki piersiowej.  

To badanie obrazowe służy do oceny płuc oraz serca. RTG klatki piersiowej może dostarczyć ważnych informacji o wielkości, kształcie i położeniu płuc, dużych dróg oddechowych (oskrzeli) oraz obszaru pośrodku klatki piersiowej oddzielającego płuca (śródpiersia).

 

Tomografia komputerowa (TK).  

To badanie obrazowe wykorzystuje promieniowanie rentgenowskie i technologię komputerową do tworzenia poziomych obrazów ciała. TK przedstawia szczegółowe obrazy dowolnej części ciała, w tym płuc. TK jest bardziej szczegółowa niż zwykłe zdjęcia rentgenowskie. Badania te mogą służyć do rozpoznawania chorób płuc, monitorowania postępu choroby i oceny odpowiedzi na leczenie.

 

Płukanie oskrzelowo-pęcherzykowe. 

Sterylna sól fizjologiczna jest wprowadzana do płuc przez bronchoskop, a następnie odsysana. Sól fizjologiczna zabiera ze sobą komórki z dolnych dróg oddechowych. Komórki te można zbadać pod mikroskopem w celu wykrycia stanu zapalnego i zakażeń. Badanie może pomóc wykluczyć określone przyczyny.

 

Biopsja płuca.  

Z płuc pobiera się niewielki fragment tkanki, komórki lub płyn i bada pod mikroskopem.



Jak leczy się sarkoidozę płucną?

 

Leczenie zwykle prowadzi się w celu opanowania objawów. Pomaga ono także poprawić czynność narządów zajętych przez chorobę. Leki steroidowe, takie jak prednizon, pomagają zmniejszyć stan zapalny. Prednizon często przyjmuje się doustnie. Można stosować także inne leki, takie jak metotreksat. Pomagają one zapobiegać działaniom niepożądanym związanym ze steroidami. Inne leki, takie jak infliksymab, również stosuje się wtedy, gdy choroba nie odpowiada na inne leki.

 

Czasami leczenie nie jest potrzebne. Różne metody leczenia lepiej sprawdzają się u różnych osób. Niekiedy stosuje się więcej niż 1 metodę leczenia. Większość leków stosowanych w leczeniu sarkoidozy hamuje działanie układu odpornościowego.