Celem badania była analiza populacji grzybów i bakterii w płucach osób z sarkoidozą w porównaniu ze zdrowymi osobami z grupy kontrolnej oraz ewentualnych związków z peptydami przeciwdrobnoustrojowymi.

Wnioski

Pacjenci z sarkoidozą mają odmienny profil bakteryjny i grzybiczy w płucach, z niższym stężeniem peptydów przeciwdrobnoustrojowych, co wskazuje na wzajemne oddziaływanie mikrobioty i wrodzonego układu odpornościowego. Pozostaje potwierdzić, czy dysbioza jest mechanizmem patogenetycznym.

Mikrobiota bakteryjna i grzybicza płuc pacjentów z sarkoidozą jest zmieniona w porównaniu ze zdrowymi osobami z grupy kontrolnej. Ale to nie wszystko: oprócz dysbiozy występuje niższa ekspresja peptydów przeciwdrobnoustrojowych, co prowadzi do hipotezy o związku z układem odpornościowym. Nadal jednak trzeba ustalić, czy zmiany te należy uznać za część mechanizmu patologicznego.

To wniosek z badania Kristel S. Knudsen i współpracowników z Uniwersytetu w Bergen (Norwegia), niedawno opublikowanego w czasopiśmie Microbiome.

Chociaż zajęte mogą być wszystkie narządy, głównym celem są płuca. Wśród przyczyn, choć są one różnorodne i niepewne, może znajdować się również zmieniony mikrobiom, mimo że badań na ten temat jest obecnie niewiele. 

Peptydy i białka przeciwdrobnoustrojowe (AMP) są kluczowymi elementami wrodzonego układu odpornościowego w walce z patogenami układu oddechowego. Aby dokładniej zbadać ten aspekt, naukowcy włączyli pacjentów z sarkoidozą (n=35) i zdrowe osoby z grupy kontrolnej (n=35), porównując profil bakteryjny i grzybiczy oraz stężenie AMP w płynie z płukania jamy ustnej (popłuczyny z jamy ustnej, OW) i pęcherzyków płucnych (chronione płukanie oskrzelowo-pęcherzykowe, PBAL). Poniżej przedstawiono uzyskane wyniki.

Co wynika z badania

Analiza profilu taksonomicznego wykazała, że skład mikrobioty grzybiczej i bakteryjnej różnił się w zależności od grupy i rodzaju próbki (popłuczyny z jamy ustnej; popłuczyny pęcherzykowe) na poziomie klasy i rodzaju.

W szczególności:

-wśród klas Saccharomycetes była najliczniej reprezentowana w królestwie grzybów w próbkach OW obu grup oraz w PBAL osób z grupy kontrolnej

-w PBAL pacjentów taksony wykazywały szerszy rozkład, z większą częstością występowania Eurotiomycetes i Malasseziomycetes

-rodzaj Candida był najliczniejszy w próbkach OW niezależnie od grupy. Był jednak słabiej wyrażony w PBAL pacjentów niż w grupie kontrolnej

-Aspergillus natomiast wykazywał najwyższą ekspresję w PBAL pacjentów, podczas gdy u osób z grupy kontrolnej był niemal niewykrywalny

niższe poziomy Saccharomycetes w próbkach PBAL oraz Sordariomycetes w OW pacjentów 

-Stwierdzono, że Firmicutes i Bacteroidetes były dominującymi rodzajami, a Streptococcus, Prevotella i Veillonella występowały jako rodzaje w obu grupach

-istotnie niższa ekspresja Abscondibacteria w PBAL i Fusobacteria w OW pacjentów; w przypadku Stomatobacteria i Synergistia była jednak istotnie wyższa

Z kolei porównanie różnorodności mikrobiologicznej wykazało:

1. różnorodność alfa odnosząca się do królestwa grzybów nie wykazała istotnych różnic między grupami. Występowały natomiast różnice w różnorodności beta dla próbek OW i PBAL

2. różnorodność bakteryjna pacjentów była istotnie zmniejszona

Wreszcie zawartość peptydów i białek przeciwdrobnoustrojowych osiągała istotnie niższe wartości u pacjentów, choć nie wykazano korelacji z różnorodnością alfa mikrobioty ani ze składnikami przeciwbakteryjnymi, takimi jak Hbd-1/2 czy SPL1.

Wnioski

W badaniu tym wykazano zatem zmianę różnorodności bakteryjnej i grzybiczej między pacjentami z sarkoidozą a grupą kontrolną, a także zmianę poziomów peptydów przeciwdrobnoustrojowych w dolnych drogach oddechowych. 

Dysbioza mikrobioty układu oddechowego wydaje się mieć udział w patologiach, choć nadal trzeba ustalić, czy jest jedną z przyczyn, czy konsekwencją.

Źródło: 

https://microbioma.it/pneumologia/sarcoidosi-studio-indaga-possibile-ruolo-del-microbiota-polmonare/