WAT ZIJN GRANULOMEN DOOR SARCOÏDOSE?
Beschrijving van granulomen
Granulomen zijn kenmerkende tekenen van symptomatische sarcoïdose.
Het zijn relatief kleine groepen ontstoken cellen met een intense proliferatieve activiteit.
Over het algemeen onderscheiden granulomateuze laesies sarcoïdose onmiskenbaar.
Bij laboratoriumonderzoek bestaat een granuloom
uit een centraal en een perifeer gebied:
Centrale zone → rijk aan macrofagen (in verschillende fasen van activering en differentiatie), Langerhanscellen omgeven door CD4-lymfocyten (of T-helpercellen) en epithelioïde cellen (afgeleid van macrofagen), en reuscellen met Schaumann-lichaampjes (cellen met fosfatase)
Perifere zone → rijk aan CD8-lymfocyten (suppressorcellen),
Dit zijn antigeenpresenterende cellen (macrofagen) en plasmacellen.
Het antigeen bindt zich als een sleutel aan een lichaamsvreemd voorwerp in het organisme.
meer hierover
Hoewel granulomen op elke anatomische plaats kunnen voorkomen, ontstaan ze meestal in de longen en verspreiden zich vervolgens naar andere gebieden: de huid, het centrale zenuwstelsel, de ogen,
de nieren, de lever, de milt en de lymfeklieren.
Granulomen kunnen volledig worden geresorbeerd, dus binnen een min of meer lange periode (maanden/jaren) verdwijnen zonder blijvende schade te veroorzaken, of onherstelbare laesies veroorzaken. In het laatste geval heeft sarcoïdose een chronisch verloop: de granulomen kunnen niet spontaan worden geresorbeerd, waardoor het aangetaste weefsel beschadigd raakt. De ontstane schade is evenredig met de verspreiding van de granulomen en hangt af van het aangetaste gebied: wanneer belangrijke organen zoals het hart zijn aangetast, is sarcoïdose uiteraard uiterst gevaarlijk en kan de patiënt zelfs overlijden als er niet onmiddellijk wordt ingegrepen.
Bedenk echter dat sarcoïdose slechts in een klein percentage van de gevallen dodelijk is (5-10%).
De afbeelding toont granulomen en laesies in de longen
(Klik om de afbeelding te vergroten)