Waarom de darmen de „bakermat” zijn van ontstekingsziekten en auto-immuunziekten

Ik heb geschreven over het principe van de uitlokkende factor bij sarcoïdose. Een lichaamsvreemde stof met onbekende etiologie (propriobakterije, pesticiden, virussen) zet samen met genetische aanleg een ontstekingsproces in gang dat het immuunsysteem ten onrechte bestrijdt door de eigen cellen aan te vallen.

Risicogroepen zijn mensen van middelbare leeftijd, vooral vrouwen en zwarte mensen, en Noord-Europese bevolkingen.

Op middelbare leeftijd neemt de hormonale activiteit af, vertraagt de stofwisseling enigszins en nemen mensen meer verantwoordelijkheid in het leven op zich (de rol van ouder en voogd, de zorg voor jonge en oudere familieleden).

Wat sociologische en biologische stress betreft, hebben onze enquêtes laten zien dat de meeste mensen met de ziekte hoge stressniveaus hadden ervaren.

Het is interessant dat Noord-Europese bevolkingen, die door een gebrek aan zonnige dagen en een belast bioritme vooroplopen wat angst, depressie en zelfdoding betreft, meer mensen met sarcoïdose hebben. Daarom is het belangrijk te begrijpen dat de zon de ziekte niet uitlokt, maar een „versneller” is van een ziekte die al is ontstaan.

Zoals men zegt, de darmen liegen niet: laten we terugdenken aan ervaringen van twijfel, stress, onderdrukking en allerlei negatieve emoties waardoor we kramp in de maag kregen.

Sterke emoties zoals stress, angst en depressie activeren chemische stoffen in de hersenen die pijnsignalen in de darmen aanzetten en een reactie van de dikke darm kunnen veroorzaken. Dat is de reactie van de darmen op grote hoeveelheden cortisol.

Stress en angst kunnen de geest vervolgens bewuster maken van krampen in de dikke darm.

Een deel van de mensen met sarcoïdose heeft darmpoliepen, maar geen spijsverteringsproblemen. Sommigen hebben het prikkelbaredarmsyndroom (IBS), colitis ulcerosa of zelfs de ziekte van Crohn. Sommigen zijn zich niet eens bewust van die diagnose, omdat ze in hun leven hebben geleerd dat ze hun „buik” moeten verwarmen zodra de krampen beginnen, omdat de darmen soms gevoelig zijn voor kou, koffie, vet of zuur eten.

We hebben geleerd dat cortisol de structuur van dubbele epitheliale omhulsels vernietigt.

Cortisol is een vijand van de huid. Epitheliale omhulsels vormen niet alleen de elastische en stevige structuur van de huid, maar maken ook deel uit van de opbouw van botten en de omhulsels van onze organen.

Dit doorbloede epitheliale omhulsel in het darmslijmvlies heeft als taak de stroom verteerd voedsel, die vol bacteriën zit, gescheiden te houden van onze bloedbaan.

1. Bij langdurige blootstelling aan stress kunnen cortisolniveaus een schurende werking hebben op de hypothalamus-hypofyse-bijnieras, waardoor de regulatie van de cytokinen IL-1 en IL-6, de slaap, het bioritme en het evenwicht in het leven worden verstoord;

2. Hoge cortisolniveaus kunnen gevaarlijk zijn voor het hart- en vaatstelsel en kunnen, specifiek binnen dit onderwerp, het gladde en doorbloede omhulsel van de dikke darm beschadigen.

Als dit epitheliale omhulsel beschadigd raakt, kunnen bacteriën uit de ontlasting via het plasma van het darmslijmvlies verschillende ontstekingen veroorzaken (het begin van het ontstekingsmechanisme), en in ernstigere mate zelfs sepsis.

Verschillende auto-immuunziekten kunnen juist in de dikke darm ontstaan doordat lichaamsvreemde stoffen uit de ontlasting door een beschadiging van het darmslijmvlies in de bloedbaan terechtkomen. Daarbij komen onze afweercellen die ontstekingen bestrijden (dendritische cellen, macrofagen, lymfocyten) in een cyclus van het auto-immuunmechanisme terecht, omdat ze door genetische aanleg het eigen weefsel beginnen aan te vallen.

Omdat de lymfocyten van de botten en de thymus door het lichaam circuleren, verspreidt de ziekte zich vanuit de dikke darm naar alle organen die een celstructuur bevatten die overeenkomt met de verkeerd herkende sleutel van het antigeen.

De huid is meestal de spiegel van de darmen en van de afweer in het algemeen. Daarop zijn veranderingen het eerst te zien.

Het advies bij het omgaan met zulke ziekten is om gedisciplineerd naar het eigen lichaam te luisteren, medicijnen correct in te nemen, de omgeving en routine te veranderen als die stressvol zijn, alcohol, sigaretten en zwaar eten te vermijden, te bewegen en in de natuur te zijn en alles te doen wat ontspant.

Een familielid van mij dat 102 jaar werd, tot zijn 98e tennis speelde en tot zijn 94e skiede, zei altijd dat het geheim van een lang leven ligt in:

1. Het levensritme (word wakker met de zon, eet op hetzelfde tijdstip, ga slapen bij zonsondergang, beweeg en ontvang alles met een glimlach op je gezicht).

2. Luister naar je lichaam en reageer op ieder waarschuwingslampje, net zoals je de olie in de auto ververst zodra het lampje gaat branden. Stel de zorg voor je lichaam niet uit wanneer er een lampje gaat branden.

3. We hebben allemaal een tas op onze rug. Verzamel daarin voorraden die je op je oude dag zult gebruiken.

Dus, virtus in medio.

Dino-Josip Ključarić

24.5.2024.