Interleukina-6 i ACE w następstwie długotrwałej burzy cytokinowej jako przyczyny bólu neuropatycznego,
wysokiego ciśnienia tętniczego i tachykardii
Prawdopodobnie większość osób z ostrą sarkoidozą doświadczyła bólu w klatce piersiowej i stawach, podwyższonego ciśnienia oraz odmiennej i niepokojącej pracy serca.
Wyróżniam dwa czynniki, które korelują z wymienionymi objawami:
Pierwszy, interleukina 6, która przez lata może działać po cichu, jest możliwą przyczyną bólu, bezsenności, stanów splątania i duszności.
Drugi, który pojawia się w następstwie wpływu interleukiny-6 na tworzenie ziarniniaków, to enzym konwertujący angiotensynę (ACE), regulujący ciśnienie.
1.) Interleukina-6 (IL-6) jest interleukiną działającą zarówno jako cytokina prozapalna, jak i miokina przeciwzapalna, kodowana przez gen IL6.
Gdy patogen wnika do organizmu, makrofagi rozpoczynają wydzielanie IL-6, która pobudza produkcję neutrofili i wzrost limfocytów jako komórek obronnych. Oddziałując na podwzgórze, IL-6 podnosi temperaturę ciała.
Co ciekawe, IL-6 aktywuje w wątrobie ekspresję ludzkiego genu długowieczności mINDY.
Może dlatego osoby przewlekle chore na sarkoidozę wyglądają zdrowo i młodo :)
IL-6 pobudza procesy zapalne i autoimmunologiczne w wielu chorobach, także w sarkoidozie. Wskutek nieprawidłowo zaprezentowanego antygenu dochodzi do nadmiernego wydzielania IL-6 i w tym tkwi część problemu ostrej fazy sarkoidozy.
Stres i zaburzony biorytm mogą również być następstwem wzrostu IL-6 wskutek zaburzenia czynności nadnercza, które oddziałuje na oś podwzgórze-przysadka, tj. wydziela nadmierne ilości hormonów. W świetle tego wszystkiego nie jest całkiem jasne, czy do burzy cytokinowej IL-6 po aktywacji patogenu dochodzi z powodu zaburzenia osi podwzgórze-przysadka-nadnercza w następstwie narażenia na stres. Predyspozycję hormonalną i związek z chorobą potwierdza również fenomenologia zachorowań w wieku średnim, kiedy spada poziom hormonów płciowych.
Białko C-reaktywne (CRP), którego podwyższenie widać w badaniach krwi i które jest standardowym klinicznym markerem zapalenia, może być syntetyzowane w odpowiedzi na interleukinę (IL)-6.
Wysoka aktywność IL-6, która z natury działa przeciwzapalnie, w sarkoidozie stanowi problem zbyt silnej reakcji immunologicznej, która w interakcji z komórkami obronnymi atakującymi własne komórki staje się problemem zapalenia, tj. współuczestniczy w działaniu zapalnym wskutek uruchomionego mechanizmu autoimmunologicznego.
Wysokie i długotrwałe stężenia IL-6 wykazały niekorzystny wpływ na układ nerwowy.
Wykazano, że neurozapalenie odgrywa kluczową rolę w rozwoju bólu patologicznego.
Różne modele bólu patologicznego wykazały podwyższone poziomy ekspresji interleukiny-6 i jej receptora w rdzeniu kręgowym i zwojach korzeni grzbietowych. Badania wykazały, że inhibitory IL-6 odgrywają kluczową rolę w zmniejszaniu bólu patologicznego.
2.) Enzym konwertujący angiotensynę (ACE)
Jest to enzym przekształcający angiotensynę, czyli ACE, centralny składnik układu renina-angiotensyna (RAS), który kontroluje ciśnienie krwi poprzez regulację objętości płynów w organizmie. Przekształca hormon angiotensynę I w aktywny czynnik zwężający naczynia, angiotensynę II.
ACE jest więc enzymem, który poprzez wpływ na zwężenie naczyń może podnosić ciśnienie krwi i wpływać na przyspieszoną pracę serca.
ACE powstaje w nadnerczach, chroni płuca, reguluje ciśnienie krwi, a w przypadku zapalenia jest wytwarzany przez komórki nabłonkowate pochodzące z niedawno aktywowanych makrofagów w ziarniniakach; dlatego ACE jest odpowiednim reprezentantem ziarniniaków całego organizmu.
Uważa się, że stężenie ACE w surowicy w sarkoidozie odzwierciedla obciążenie całego organizmu ziarniniakami.
Długotrwałe następstwa korelacji IL-6 i ACE mogą prowadzić do ciężkich przewlekłych stanów wieloukładowych, takich jak zapalenie stawów, neuropatie, niewydolność serca itd., dlatego rozpoznanie i leczenie we właściwym czasie mają wyjątkowo duże znaczenie.
Dino-Josip Ključarić
