Złamania kości kręgosłupa stanowią zagrożenie i są częste u pacjentów z sarkoidozą

Zdjęcia rentgenowskie klatki piersiowej i badania czynności płuc mogą pomóc określić ryzyko złamań: badanie

Złamania kości, zwłaszcza kości kręgosłupa, są częstym powikłaniem u osób z sarkoidozą, jak wynika z badania, w którym oceniono niemal 400 pacjentów.

Dane wykazały, że zajęcie płuc związane z sarkoidozą i obniżona czynność płuc są czynnikami ryzyka poważnych złamań kości.

Zdjęcia rentgenowskie klatki piersiowej służące ocenie zajęcia płuc, a także badania czynności płuc mogą pomóc określić ryzyko złamań kości u pacjentów z sarkoidozą, zauważyli badacze.

Szczegóły analizy zespołu opublikowano w pracy „ Osteoporoza i główne złamania niskoenergetyczne (MOF) u pacjentów z sarkoidozą: związek z nasileniem choroby ”, badaniu opublikowanym w czasopiśmie Aging Clinical and Experimental Research.

 

Osteoporoza jest częsta w sarkoidozie z powodu stosowania kortykosteroidów

W sarkoidozie skupiska nieprawidłowo aktywowanych komórek odpornościowych, zwane ziarniniakami, tworzą się w różnych tkankach i narządach, w tym w płucach, wątrobie, sercu, jelitach, mięśniach i mózgu. Z czasem ziarniniaki te mogą twardnieć i powodować trwałe uszkodzenie tkanek.

Sarkoidoza może również wpływać na kości z powodu przewlekłego stanu zapalnego związanego z chorobą. Ponadto kortykosteroidy - leki stosowane do kontrolowania nieprawidłowych reakcji odpornościowych - sprawiają, że kości stają się bardziej kruche i podatne na pęknięcia lub złamania; stan ten nazywa się osteoporozą.

Mimo to „doniesienia o utracie minerałów kostnych lub głównym złamaniu osteoporotycznym (MOF) w sarkoidozie są rzadkie, a ich wyniki sprzeczne”, według badaczy z Uniwersytetu w Sienie we Włoszech.

Aby wyjaśnić te niewiadome, naukowcy z uniwersytetu ocenili historię złamań kości i gęstość mineralną kości, będącą miarą ich wytrzymałości, u 382 pacjentów z sarkoidozą. Zespół zbadał również czynniki, które mogą przyczyniać się do złamań kości w sarkoidozie.

„Według naszej wiedzy jest to pierwsze badanie, w którym oceniono częstość występowania i wpływ kliniczny MOF w dużej kohorcie [grupie] pacjentów z sarkoidozą”, podkreślili badacze.

Do badania jednoośrodkowego włączono łącznie 229 kobiet i 153 mężczyzn. Ich średni wiek wynosił 55,8 roku.

Nie jest zaskoczeniem, biorąc pod uwagę, że wiek jest dobrze znanym czynnikiem ryzyka osteoporozy, że pacjenci z poważnymi złamaniami byli starsi od tych bez takich złamań (średnio 60,7 wobec 54,3 roku).

 

Złamania kręgosłupa były zdecydowanie najczęściej stwierdzanymi złamaniami w badaniu

Łącznie 90 pacjentów (23,6%) doznało poważnego złamania spowodowanego osteoporozą, a 52 zgłosiło więcej niż jedno złamanie w przeszłości. Większość złamań - łącznie 81 - wystąpiła w kościach kręgosłupa, zwanych również kręgami. Znacznie mniejsza liczba złamań dotyczyła kości kończyn: siedem nadgarstka, pięć kości ramienia, czyli kości ramiennej, i cztery kości uda, czyli kości udowej.

„Ważnym wynikiem tego badania jest to, że około jedna czwarta pacjentów z sarkoidozą doznała [poważnego złamania], a ponad jedna piąta z nich miała co najmniej jedno złamanie kręgu”, napisali badacze.

Jak oceniono za pomocą nieinwazyjnej metody zwanej absorpcjometrią rentgenowską o podwójnej energii, gęstość kości była istotnie niższa u pacjentów ze złamaniami niż u tych bez złamań, szczególnie w szyjce kości udowej, która znajduje się w górnej części kości udowej, oraz w całym biodrze. Chociaż gęstość kości dolnego (lędźwiowego) odcinka kręgosłupa również była niższa, różnica nie była istotna statystycznie.

Badacze dokonali korekty statystycznej względem wieku i wskaźnika masy ciała (BMI), będącego miarą masy ciała w odniesieniu do wzrostu. Ponadto obniżona gęstość kości szyjki kości udowej, całego biodra i kręgosłupa lędźwiowego istotnie koreluje z niższą zdolnością dyfuzyjną płuc dla tlenku węgla, określaną jako DLCO. DLCO ocenia zdolność płuc do przenoszenia tlenu z powietrza do krwiobiegu.

Opierając się na tych wynikach, zespół przeanalizował zdjęcia rentgenowskie klatki piersiowej pacjentów. Częstość występowania poważnych złamań była wyższa u pacjentów z zajęciem płuc związanym z sarkoidozą niż u tych bez takiego zajęcia (28,3 wobec 19,2%), stwierdził zespół.

Następnie badacze przeprowadzili analizę statystyczną skorygowaną względem czynników mogących wpływać na wyniki, w tym płci, BMI, witaminy D we krwi, czynności i zajęcia płuc, leczenia sarkoidozy i dawki kortykosteroidów.

Obliczenia te wykazały, że niższe wartości DLCO wiązały się z większym ryzykiem osteoporozy, podobnie jak wyższy BMI. Ponadto większe zajęcie płuc, niższa całkowita gęstość kości biodra i mniej leczenia sarkoidozy wiązały się z większą liczbą głównych złamań osteoporotycznych.

„Nasze dane uzyskane od dużej grupy pacjentów z sarkoidozą potwierdzają, że MOF, a w szczególności złamanie kręgu, stanowią częste i ważne powikłanie u pacjentów z umiarkowaną/ciężką sarkoidozą”, podsumowali autorzy.

 

Źródło: https://sarcoidosisnews.com/news/spinal-bone-fractures-common-sarcoidosis-patients-study-finds/#:~:text=Bone%20fractures%2C%20particularly%20those%20of,factors%20for%20major%20bone%20fractures.