Schematyczne przedstawienie przyczyn sarkoidozy na poziomie komórkowym

Jak powstaje sarkoidoza

W tekście można zobaczyć związek między powstawaniem sarkoidozy a jej przebiegiem na poziomie komórkowym.

Uproszczę to w sposób przystępny dla laika, a kto jest zainteresowany, niech czyta dalej:

1. Ciało obce dostaje się do organizmu. To ciało nazywamy antygenem. Najprawdopodobniej dostaje się ono z powietrzem, czyli aerobowo.

2. Odporność reaguje „zbyt agresywnie”, co oznacza, że małe komórki (makrofagi), których zadaniem jest „zjadanie” ciała obcego, łączą się w skupisko zapalne, czyli tworzą ziarniniaki. W procesie obrony makrofagi te powodują zwapnienie zdrowej tkanki, dlatego NIE WOLNO NAM PRZYJMOWAĆ WAPNIA, WITAMINY D (bez nadzoru lekarza) ANI WZMACNIAĆ ODPORNOŚCI.

Limfa, której zadaniem jest usuwanie toksyn i zmniejszanie stanu zapalnego, pęcznieje przy zetknięciu z ziarniniakami.

Leczenie glikokortykosteroidami ma na celu ograniczenie procesu zapalnego, a leczenie lekami cytostatycznymi (mtx) „spowalnia” tempo działania odporności i reakcję immunologiczną.

Poniżej opis:

Narażenie organizmu na nieznany antygen sarkoidowy prowadzi do aktywacji limfocytów T i komórek APC, co powoduje uwalnianie cytokin. Aktywacja CD4 może skierować układ odpornościowy ku odpowiedzi Th1 i Th2, która z kolei indukuje powstawanie ziarniniaków. Tworzenie się ziarniniaków w późniejszych stadiach może prowadzić do ustąpienia choroby albo do jej przewlekłego stanu ze zwłóknieniem.

Ziarniniak to termin używany do opisania rodzaju stanu zapalnego, który pojawia się w odpowiedzi na różne czynniki wyzwalające, takie jak infekcje, ciała obce czy zaburzenia autoimmunologiczne.

Stan ten charakteryzuje się powstawaniem małych skupisk komórek, które mogą rozwijać się w różnych częściach ciała, w tym w płucach, skórze i układzie pokarmowym.

Ziarniniaki składają się z komórek odpornościowych, takich jak makrofagi, które gromadzą się w określonym miejscu w odpowiedzi na bodziec.

Ziarniniak sarkoidowy: może rozwijać się w wielu narządach ciała, w tym w płucach, węzłach chłonnych i skórze. Przyczyna sarkoidozy nie jest dostatecznie poznana, ale uważa się, że jest to zaburzenie autoimmunologiczne, w którym układ odpornościowy organizmu atakuje własne tkanki. Ziarniniaki sarkoidowe mogą wywoływać szereg objawów, takich jak kaszel, trudności w oddychaniu i zmiany skórne.

Makrofagi to rodzaj komórek leukocytarnych organizmu człowieka (i zwierząt), które w obrazie mikroskopowym są większe od leukocytów obojętnochłonnych, a ich podstawowym zadaniem jest oczyszczanie organizmu ze zbędnych substancji i zwalczanie substancji obcych (antygenów).

Powstają z monocytów krwi, które z kolei powstają w szpiku kostnym i mają charakterystyczne cechy morfologiczne. Makrofagi są niestety odpowiedzialne za pylicę węglową i azbestozę, ponieważ przemieszczają się chemotaktycznie w kierunku interleukin zapalnych (np. IL-1) oraz miejsc zapalenia i „zjadają” (gr. fagein>fag – jeść) obce cząstki, przez co powstaje pylica węglowa płuc (nie potrafią rozłożyć zawartości). Niestety uczestniczą również w procesie miażdżycy („komórki piankowate”). Stanowią składnik wielu narządów.

Funkcja makrofagów sprowadza się do „zjadania” obcych substancji. Nazywa się to fagocytozą.

TNF-alfa

Makrofagi wydzielają aktywator plazminogenu, ważny w układzie krzepnięcia krwi; wydzielają proteazy serynowe i inne enzymy, różne interleukiny oraz czynnik martwicy nowotworów alfa (TNF-alfa).