Pityriasis rosea - łupież różowy
Pityriasis rosea - skutek obniżenia odporności
#łupieżróżowy
Sarkoidoza - bolest snježne pahulje
Łupież różowy (pityriasis rosea) jest chorobą zapalną charakteryzującą się rozsianymi, łuszczącymi się grudkami lub blaszkami. Leczenie zwykle nie jest konieczne.
Łupież różowy (pityriasis rosea, PR) najczęściej występuje w wieku od 10 do 35 lat. Częściej dotyka kobiet, a szczyt zachorowań w klimacie umiarkowanym przypada na chłodne miesiące. Przyczyną może być zakażenie wirusowe.
Objawy i oznaki
Choroba klasycznie rozpoczyna się od jednej, pierwotnej zmiany zwiastunowej o średnicy 2–10 cm, która pojawia się na tułowiu lub w bliższych częściach kończyn. Po 7–14 dniach następuje uogólniony, dośrodkowy wysiew owalnych grudek i blaszek o barwie od różowej do brązowawej i średnicy 0,5–2 cm. Zmiany mają łuszczący się, lekko uniesiony brzeg (kołnierzyk, collarette) i przypominają grzybicę skóry gładkiej (tinea corporis). Większość pacjentów skarży się na świąd, a niektórzy na bardzo silny. U osób czarnoskórych, dzieci i kobiet w ciąży mogą przeważać grudki bez łuszczenia lub z niewielkim łuszczeniem; różowa lub brązowawa barwa nie jest wyraźna u osób czarnoskórych; u osób czarnoskórych częściej występuje również odwrócona postać PR (zmiany w pachach lub pachwinach, które szerzą się odśrodkowo). Klasycznie zmiany układają się wzdłuż linii skóry, nadając PR układ przypominający choinkę, gdy na plecach pojawia się wiele zmian. U niewielkiej części pacjentów zmiany poprzedzają objawy zwiastunowe w postaci złego samopoczucia i bólu głowy.
Rozpoznanie
Rozpoznanie opiera się na obrazie klinicznym i rozmieszczeniu zmian. Diagnostyka różnicowa obejmuje grzybicę skóry gładkiej (tinea corporis), łupież pstry (tinea versicolor), osutki polekowe, łuszczycę, przyłuszczycę, przewlekły łupież liszajowaty (pityriasis lichenoides chronica), liszaj płaski i kiłę wtórną. Badania serologiczne w kierunku kiły są wskazane, gdy zajęte są dłonie i podeszwy stóp, gdy zmiana zwiastunowa nie jest widoczna lub gdy zmiany pojawiają się w nietypowej kolejności albo mają nietypowe rozmieszczenie.
Leczenie
Leczenie nie jest konieczne, ponieważ zmiana zwykle ustępuje w ciągu 5 tygodni, a nawroty są rzadkie. Sztuczne lub naturalne światło słoneczne może przyspieszyć ustępowanie zmian. W razie potrzeby można leczyć świąd za pomocą miejscowo stosowanych kortykosteroidów, doustnych leków przeciwhistaminowych lub innych metod miejscowych.